Właściwe przepisy prawne
Pamiętaj
W sytuacji, gdy Twoje dane są ważnym elementem przy dochodzeniu Twoich praw, proszę skontaktuj się bezzwłocznie z naszymi konsultantami tel. 0 800 90 90 90 lub wypełnij formularz
|
|
|
 |
3.1 Kodeks pracy
Art. 52. § 1. Pracodawca
może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w
razie:
1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych
obowiązków pracowniczych,
2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę
przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na
zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało
stwierdzone prawomocnym wyrokiem,
3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do
wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.
§ 2. Rozwiązanie
umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić
po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o
okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy.
§ 3. Pracodawca
podejmuje decyzję w sprawie rozwiązania umowy po zasięgnięciu opinii
reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, którą
zawiadamia o przyczynie uzasadniającej rozwiązanie umowy. W razie
zastrzeżeń co do zasadności rozwiązania umowy zakładowa organizacja
związkowa wyraża swoją opinię niezwłocznie, nie później jednak
niż w ciągu 3 dni.
Art. 114. Pracownik,
który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania
obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy
szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w
przepisach niniejszego rozdziału.
Art. 115. Pracownik
ponosi odpowiedzialność za szkodę w granicach rzeczywistej straty
poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania
lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.
Art. 116. Pracodawca
jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność
pracownika oraz wysokość powstałej szkody.
Art. 119. Odszkodowanie
ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono
przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego
pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.
Art. 122. Jeżeli
pracownik umyślnie wyrządził szkodę, jest obowiązany do jej
naprawienia w pełnej wysokości.
3.2 Kodeks karny
Art. 267. § 1. Kto
bez uprawnienia uzyskuje informację dla niego nie przeznaczoną,
otwierając zamknięte pismo, podłączając się do przewodu służącego do
przekazywania informacji lub przełamując elektroniczne, magnetyczne
albo inne szczególne jej zabezpieczenie,
podlega grzywnie, karze
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. Tej
samej karze podlega, kto w celu uzyskania informacji, do której
nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem
podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem specjalnym.
§ 3. Tej
samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób
określony w § 1 lub 2 ujawnia innej osobie.
§ 4. Ściganie
przestępstwa określonego w § 1-3 następuje na wniosek
pokrzywdzonego.
Art. 268. § 1. Kto,
nie będąc do tego uprawnionym, niszczy, uszkadza, usuwa lub zmienia
zapis istotnej informacji albo w inny sposób udaremnia lub
znacznie utrudnia osobie uprawnionej zapoznanie się z nią,
podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 2.
§ 2. Jeżeli
czyn określony w § 1 dotyczy zapisu na komputerowym nośniku
informacji, sprawca
podlega karze pozbawienia
wolności do lat 3.
§ 3. Kto,
dopuszczając się czynu określonego w § 1 lub 2, wyrządza znaczną
szkodę majątkową,
podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 4. Ściganie
przestępstwa określonego w § 1-3 następuje na wniosek
pokrzywdzonego.
Art. 268a.
§ 1. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, niszczy,
uszkadza, usuwa, zmienia lub utrudnia dostęp do danych
informatycznych albo w istotnym stopniu zakłóca lub
uniemożliwia automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub
przekazywanie takich danych,
podlega karze pozbawienia
wolności do lat 3.
§ 2. Kto,
dopuszczając się czynu określonego w § 1, wyrządza znaczną
szkodę majątkową,
podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 3. Ściganie
przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek
pokrzywdzonego.
Art. 287. § 1.
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia innej
osobie szkody, bez upoważnienia, wpływa na automatyczne
przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie danych informatycznych
lub zmienia, usuwa albo wprowadza nowy zapis danych informatycznych,
podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. W
wypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karze
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. Jeżeli
oszustwo popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje
na wniosek pokrzywdzonego.
3.3 Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Art. 11. 1. Czynem
nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub
wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli
zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy.
2. Przepis ust. 1
stosuje się również do osoby, która świadczyła pracę na
podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego - przez okres
trzech lat od jego ustania, chyba że umowa stanowi inaczej albo ustał
stan tajemnicy.
3. Przepisu ust. 1
nie stosuje się wobec tego, kto od nieuprawnionego nabył, w dobrej
wierze, na podstawie odpłatnej czynności prawnej, informacje
stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd może zobowiązać nabywcę do
zapłaty stosownego wynagrodzenia za korzystanie z nich, nie dłużej
jednak niż do ustania stanu tajemnicy.
4. Przez tajemnicę
przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej
informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa
lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których
przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich
poufności.
Art. 23. 1. Kto,
wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy,
ujawnia innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności
gospodarczej informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli
wyrządza to poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2. Tej samej karze
podlega, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą tajemnicę
przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej
działalności gospodarczej.
3.4 Kodeks postępowania cywilnego
DZIAŁ III. DOWODY
Rozdział 1. Przedmiot
i ocena dowodów
Art. 227. Przedmiotem
dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.
Rozdział 2.
Postępowanie dowodowe
Oddział 2. Dokumenty
Oddział 3. Zeznania
świadków
Oddział 4. Opinia
biegłych
Art. 278. § 1. W
wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu
wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać
jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.
§ 2. Sąd
orzekający może pozostawić prawo wyboru biegłego sędziemu
wyznaczonemu lub sądowi wezwanemu.
§ 3. Sąd
oznaczy, czy opinia ma być przedstawiona ustnie, czy na piśmie.
Oddział 5. Oględziny
Oddział 6. Przesłuchanie
stron
Oddział 7. Inne
środki dowodowe
Art. 305. Sąd
może dopuścić dowód z grupowego badania krwi.
Art. 306. Pobranie
krwi w celu jej badania może nastąpić tylko za zgodą osoby, której
krew ma być pobrana, a jeżeli osoba ta nie ukończyła trzynastu lat
lub jest ubezwłasnowolniona całkowicie - za zgodą jej przedstawiciela
ustawowego.
Art. 307. § 1. W
celu przeprowadzenia dowodu z grupowego badania krwi sąd zwraca się
do biegłego o pobranie krwi, zbadanie jej i złożenie sprawozdania o
wynikach badania łącznie z końcową opinią.
§ 2. Sprawozdanie
z grupowego badania krwi powinno zawierać stwierdzenie, czy
sprawdzono należycie tożsamość osób, których krew
pobrano, oraz wskazanie sposobu przeprowadzenia badania. Sprawozdanie
powinno być podpisane przez osobę, która przeprowadziła
badanie, a jeżeli krew została pobrana przez inną osobę, pobranie
krwi powinno być stwierdzone jej podpisem.
§ 3. Pobranie
krwi i przesłanie jej do instytutu, o jakim mowa w art. 290, można
zlecić biegłemu miejsca zamieszkania stron lub siedziby sądu.
Art. 308. § 1. Sąd
może dopuścić dowód z filmu, telewizji, fotokopii, fotografii,
planów, rysunków oraz płyt lub taśm dźwiękowych i
innych przyrządów utrwalających albo przenoszących obrazy lub
dźwięki.
§ 2. Dowody,
o których mowa w paragrafie poprzedzającym, sąd przeprowadza,
stosując odpowiednio przepisy o dowodzie z oględzin oraz o dowodzie z
dokumentów.
Art. 309. Sposób
przeprowadzenia dowodu innymi środkami dowodowymi niż wymienione w
artykułach poprzedzających określi sąd zgodnie z ich charakterem,
stosując odpowiednio przepisy o dowodach.
--------------
KK
Rozdział XIV
Objaśnienie
wyrażeń ustawowych
Art. 115. § 1. Czynem
zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie
karnej.
§ 2. Przy
ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę
rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub
grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę
naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również
postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł
ostrożności i stopień ich naruszenia.
§ 3. Przestępstwami
podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju;
przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo
przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa
się za przestępstwa podobne.
§ 4. (38)
Korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla
siebie, jak i dla kogo innego.
§ 5. Mieniem
znacznej wartości jest mienie, którego wartość w chwili
popełnienia czynu zabronionego przekracza dwustukrotną wysokość
najniższego miesięcznego wynagrodzenia.
§ 6. Mieniem
wielkiej wartości jest mienie, którego wartość w chwili
popełnienia czynu zabronionego przekracza tysiąckrotną wysokość
najniższego miesięcznego wynagrodzenia.
§ 7. Przepisy
§ 5 i 6 stosuje się do określenia "znaczna szkoda"
oraz "szkoda w wielkich rozmiarach".
§ 8. Najniższym
wynagrodzeniem jest najniższe wynagrodzenie pracowników
określone na podstawie Kodeksu pracy.
|